۶۴ مطلب
بیژن عبدالکریمی ضمن تأکید بر اینکه «همه ما اعم از روشنفکران، اهالی رسانه، تحلیلگران و اصولا هر کنشگری به نحوی در خشونتهای دیماه ۱۴۰۴ شریک بودهایم»، از حاکمیت، اپوزیسیون، روشنفکران و رسانهها میخواهد پیش از هر داوری، مسوولیت تاریخی خود را بپذیرند و راهی برای ترمیم زخمهای عمیق جامعه بیابند.
اینک که باب گفتگوی خارجی باز شده و مصلحت و درایت و خردمندی سیاستمداران و تصمیمگیران عالیرتبه در کشور گرامی ما، سایه جنگ و ویرانی را از کشور دور کرده و انشاءالله خواهد کرد، باب گفتگوی مهمتر هم باید باز شود. مذاکره با مردم و مصاحبت با عزیزترین، امینترین، و بزرگترین پشت و پناه کشور و حکومت.
فعال سیاسی گفت: اثرگذاری اصلاحطلبی در سرنوشت کشور، بیش از هر چیز به حاکمیت مربوط میشود. اگر حاکمیت، اصلاحطلبی را رقیب خود بداند، نه رفیق خود، اصلاحطلبی بیتأثیر میشود؛ چون اصلاحطلبی که اسلحه ندارد، فقط حرف میزند.
شرایط امروز مملکت به گونهای نیست که نمایندگان کودکستانی مجلس درباره سیاستخارجی و مذاکره و… فک بزنند. این جماعت هرچه توانستند، کردند و سودش را اسرائیل و امریکا بردند.
مدتهای طولانی است که نظام حکمرانی ناکارآمد در کشور ما مشکلات و نارضایتیهای عدیدهای را در سطوح مختلف، اعم از اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی پدید آورده است.
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه «تکلیف تندروها این است که روابط ما را به دنیا تیره و تار کنند» گفت: وقتی روابط با جهان تیره میشود وضعیت اقتصادی هم تحت فشار قرار میگیرد و باب گفتوگو بسته میشود. به نظر بنده تاثیر تندروها در مسائل کشور و مخصوصا سیاسی و اقتصادی خلاف منویات رهبری است.
محمدعطریانفر گفت: اقدام کوتاهمدت یک گام بلند از ناحیه حکومت است که در قالب یک ده فرمان و منشور چند بعدی بخشی از گرههای اجتماعی را که در ذهن جامعه و در ذهن طبقات مختلف وجود دارد را باز کنند. مسوولان باید روی این قضیه خود را وفادار نشان دهند و عمل کنند.
حل معمای سیاست و حکومت در ایران بسته به «مردمداری» و «مردممداری» است که در پذیرش تکثر سیاسی-اقتصادی و در فرایندی تاریخی تجلی مییابد؛ همین.
واقعیتهای خشن جنگ 12 روزه، نشان داد که نپذیرفتن خطاهای استراتژیک، مسیر اصلاح را میبندد. تا زمانی که اشتباهات خود را نپذیریم، هیچگاه نمیتوانیم به مسیر درست بازگردیم.
یک جامعه شناس گفت: «وقتی مردم احساس کنند که حکومت به زور میخواهد آنها را شاد نشان دهد سطح بیاعتمادی افزایش پیدا میکند و اتفاقا لجاجت جمعی هم شکل میگیرد.»
