عملکرد یازده ماهه رئیس جمهور آمریکا نشان میدهد که او نه تنها صلحطلبتر از دیگر روسای جمهوری آمریکا نیست، بلکه به شکل قابل توجهی عملیات نظامی آمریکا را در سراسر جهان تشدید کردهاست.
۱۴۷۳۴ مطلب
عملکرد یازده ماهه رئیس جمهور آمریکا نشان میدهد که او نه تنها صلحطلبتر از دیگر روسای جمهوری آمریکا نیست، بلکه به شکل قابل توجهی عملیات نظامی آمریکا را در سراسر جهان تشدید کردهاست.
در بسیاری از موارد، تهدید، ابزاری برای بهبود یا تسریع فرایندهای مذاکره است. هرچه سایه جنگ پررنگتر ترسیم شود، اما تهدید می تواند تضمین کند که امتیاز گرفتن در میز مداکره ساده تر شود. از این رو، نمیتوان از کنار این احتمال گذشت که بخشی از این فضاسازیها، معطوف به ارائه زمینه برای مذاکرات «جدیتر» و شاید سختگیرانهتر باشد. البته نباید از نظر دور داشت که منطقه، بهدلیل تراکم چالشها، شرایطی غیرقابل پیش بینی دارد. هرچه لحنها تندتر و تهدیدها صریحتر شود، احتمال سوءتفاهم و واکنشهای غیرقابل پیش…
وزارت خزانه داری آمریکا ادعا کرد: این اقدام در ادامه تلاش های عدم اشاعه وزارت خزانهداری در ماههای اکتبر و نوامبر و در حمایت از اعمال دوباره تحریمهای سازمان ملل متحد و سایر محدودیتها علیه ایران در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵ (۵ مهر ۱۴۰۴) انجام میشود.
آن چه که مسلم است، این است که بالاخره تا ابد که نمیشود ایران و آمریکا در وضعیت فعلی بمانند و اقتصاد ایران با این همه پیچیدگی مواجه باشد و دلار و ارز روند صعودی داشته باشد و تورم کمر مردم را خم کند. نمی توانیم تاثیر تحریم ها را نادیده بگیریم و همانطور که دیدیم به هر حال این سخنان عراقچی هم مورد انتقاد قرار گرفت. بنابراین باید ابتکاراتی به خرج داد.
واشنگتن پست به نقل از چند نفر آشنا با تفکرات ترامپ، افزود: اما در حالی که ترامپ همچنان ایران را در صدر نگرانیهای منطقهای خود میبیند، دولت او تلاش دیگری را برای مذاکره با تهران آغاز کرده است و ابتدا میخواهد شاهد نتیجهبخش بودن این تلاش باشد.
فواد ایزدی، استاد مطالعات آمریکا در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران در برنامه زوم فرارو بار دیگر تاکید کرد که آمریکا به تعهداتش عمل نمیکند و توافقی به دست نمیآید.
بنیامین نتانیاهو پس از حملات ژوئن، با جایگزینکردن «تهدید موشکی» بهجای پرونده هستهای، تلاش می کند آمریکا را به تقابل تازهای با ایران بکشاند؛ اقدامی که با اولویتهای اعلامی ترامپ برای کاهش تمرکز بر خاورمیانه در تضاد است. در داخل آمریکا، ترامپ میان فشار لابیهای حامی اسرائیل و پایگاه «اول آمریکا» گرفتار شده است. تحلیلگران هشدار میدهند تداوم این راهبرد، خطر جنگی فرسایشی و ناخواسته را افزایش میدهد، در حالی که ملاحظات انتخاباتی ۲۰۲۶ توان مانور ترامپ را محدود کرده است.
حملات آمریکا به نیجریه، که ترامپ آن را پاسخی به «کشتار مسیحیان» خوانده، میتواند آغاز کارزاری گستردهتر علیه گروههای مسلح باشد؛ اما تحلیلگران هشدار میدهند واشنگتن وارد منازعهای پیچیده و چندلایه شده است. خشونتها در نیجریه ماهیتی متنوع دارند و تنها به داعش یا هدفگیری مسیحیان محدود نیستند. ابهام درباره اهداف حملات، هویت گروه «لاکوراوَا» و خطر تلفات غیرنظامی، نگرانیها درباره پیامدهای امنیتی و سیاسی این مداخله را تشدید کرده است.
جنگ ژوئن به وضعیتی از «بازدارندگی متقابل» انجامید؛ وضعیتی که ایران میتواند آن را بپذیرد، اما برای نتانیاهو و میراث سیاسی او غیرقابل تحمل است. در نهایت، این جنگ نه پیروزی اسرائیل بود و نه پیروزی ایران.
«کاملا منطقی است که ما به تدریج مسئولیت بیشتری را برای دفاع از اروپا بر عهده بگیریم، اما در همان مسیری که ایالات متحده، که کاملا از ناتو حمایت میکند، در این اتحاد و در اروپا باقی میماند، باقی بمانیم.»
