«در فیلم «۷۰ سی» فقر و فقیر بازنمایی نمیشود، قصهی چند خانواده بدبخت، آلونکنشین و تهی از معناست که اساساً قصهای در زیست آنان وجود ندارد، انگار آنها درون محفظهای هستند و تماشاگر باید با پرداخت یک ورودیه، آنها را تماشا کند و قهقههای سیر بزند و پول روی پول بانیان این اثر بگذارد. باید به دستشوییرفتن آنان بخندد، به قرضهای آنان، به پزشک رفتنشان.»