مشکل در «تصدی مسئولیت» در سطحی است که بتواند بر مخالفتها غلبه کرده و در هماهنگی با رهبری هرچه سریعتر مذاکرات را به ایستگاه پایانی برساند. پیشنهاد مشخص، حضور فعال رئیسی با استفاده از جایگاه حقوقی به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی و بهدستگرفتن فرمان مذاکرات هستهای است.