پس از اختراع تلگراف و جهانی شدن آن، برای نخستین بار در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار به سال 1274 هجری قمری اولین خط تلگراف در ایران برقرار شد.
۳۰۷ مطلب
پس از اختراع تلگراف و جهانی شدن آن، برای نخستین بار در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار به سال 1274 هجری قمری اولین خط تلگراف در ایران برقرار شد.
روزنامه معتبر نیویورک تایمز که هر از گاهی دستور پخت یک غذا را از سراسر جهان میگذارد این غذا را در چند نوبت، هم در بخش آشپزی و هم در سایت اصلی روزنامه به مخاطبانش معرفی کردهاست.
تیمچهای که از ابتدا به مرکزی برای فعالیت کتابفروشان تبدیل شد. «میرمحمدعلی شیرازی» از نخستین کسانی بود که حدود سالهای ۱۲۷۰ کتابفروشی کوچک خود را در این تیمچه تاسیس کرد تا از پیشگامان نشر و فروش کتاب به ویژه کتابهای مذهبی باشد.
نام منیریه که هنوز هم روی تابلوی میدان اصلی این محله درج شده است، به نام «منیرالسلطنه» یکی از زنان ناصرالدینشاه قاجار اشاره دارد. منیرالسلطنه دختر محمدتقی خان معمارباشی بود؛ معماری سرشناس که ساختمان دارالفنون را ساخت.
نوحه جبرئیل را به عنوان قدیمیترین نوحه ضبط شده در ایران میشناسیم. نوحه ای که شعر آن منتسب به ناصرالدین شاه است و خواننده آن مشخص نیست.
گفته میشود در دوران ناصرالدینشاه، تعداد خواجههای حرمسرا به بیش از ۹۰نفر میرسید و شاه هم ۷خواجه مخصوص داشت که آغا بشیر، آغا محمدخان و آغا غلامعلی از آن جمله بودند. آغا بهرام (آغا بهرام خواجه قرهباغی) هم از خواجههایی بود که در این حرمسرا وظیفه خدمت به سوگلی اول ناصرالدین شاه، جیران، را برعهده داشت.
استفاده از پنکه برای مردم عادی حدود ۵۰ سال طول کشید. از سال ۱۳۲۰ شمسی بهتدریج شبکه برق در شهرهای بزرگ ایران توسعه یافت و مردم عادی هم در خانه پنکه گذاشتند.
«عبدالله مستوفی»، مورخ دوره قاجار روایت کرده است که فقط در طهران بیش از ۲۰۰ مجلس تعزیه برپا میشد؛ «در دهه اول محرم، سر هم رفته، بین دویست، سیصد از این مجالس تعزیهداری، اعم از روضهخوانیهای اعیان و تکیههای محل در شهر تهران دایر بود».
«آهوی من مارال» به کارگردانی مهرداد غفارزاده و تهیهکنندگی مشترک سعید خندقآبادی و بهروز خوشرزم، پروژهای در شبکه نمایش خانگی بود که به موازات سریال «جیران» با موضوع ناصرالدیشاه ساخته شد و همین مسئله انتقاد و شکایت کارگردان «آهوی من مارال» را بهدنبال داشت.
«زبیده خانم گروسی» یا همان «امینه اقدس» دختر روستایی بوده که ناصرالدین شاه در یکی از سفرهایش به روستای گروس بیجار او را به تهران میآورد.