چرا بستن تنگه هرمز، همه جهان را با خود غرق خواهد کرد؟
برخلاف تحلیلهای رایج در واشینگتن که بر «خطوط قرمز» و «پاسخ متناسب» تمرکز دارند، این مقاله تاکید دارد که خلیج فارس و تنگه هرمز گره اصلی زیرساختهای حیاتی سرمایهداری جهانی از جمله: انرژی، کشتیرانی، بیمه و شبکههای تولید صنعتی هستند.
میدلایست مانیتور، در یادداشتی تحلیلی با عنوان «از والتز تا هرمز نوشت: چرا تشدید تنش در خلیج فارس بهطور سیستماتیک به ضرر خواهد بود» استدلال میکند که تشدید تنش آمریکا علیه ایران در خلیج فارس صرفاً دعوایی میان دو طرف نیست و کل ساختار بینالمللی آسیب میبیند.
در این مقاله تاکید شده هر تنشی در تنگه هرمز، تنها در چارچوب بازدارندگی و رقابت قدرتهای بزرگ خلاصه نمیشود؛ بلکه باید آن را بهمثابه شوکی به کل سیستم صنعتی و زنجیره تأمین جهانی فهم کرد.
برخلاف تحلیلهای رایج در واشینگتن که بر «خطوط قرمز» و «پاسخ متناسب» تمرکز دارند، این مقاله تاکید دارد که خلیج فارس و تنگه هرمز گره اصلی زیرساختهای حیاتی سرمایهداری جهانی از جمله: انرژی، کشتیرانی، بیمه و شبکههای تولید صنعتی هستند.
نویسنده با ارجاع به کنت والتز، نظریهپرداز واقعگرای ساختاری، گوشزد میکند که دیگر ساختار نظام بینالملل امروز محدود به توزیع قدرت نظامی و سیاسی میان دولتها نیست. بلکه امروزه، «ساختار» بینالمللی شامل شبکههای مادی اقتصاد جهانی_از خطوط نفت و گاز تا حملونقل کانتینری_است.
بنابراین بحران در هرمز نه فقط یک درگیری دوجانبه، بلکه «تست فشار» برای کل اقتصاد جهانی است. متن در نهایت هشدار میدهد که تصور «تشدید کنترلشده» توهمآمیز است و هر شوک در هرمز در نهایت بر علیه خود آمریکا و متحدانش تمام میشود.
منبع: همشهری آنلاین
